Berlijnse banenbeurs voor vluchtelingen: de taalbarrière is altijd het probleem

Berlijnse krant Berlijnse banenbeurs voor vluchtelingen: de taalbarrière is altijd het probleem Artikel door Leandra Vordamm • 13 uur Het Ludwig Erhard Huis in Charlottenburg is heel groot, en toch zit het vol, vol met mensen. De brede hal is rondom bekleed met kleine ronde tafels, versierd met afwisselend blauwe en witte kleden. Er liggen cadeauartikelen en visitekaartjes op. Achter de tafels zijn verwachtingsvolle, vriendelijk ogende gezichten te zien. Ze wachten met spanning op bezoekers. Want op deze dag is er een banenbeurs voor vluchtelingen. Bezoekers verdringen zich op de trappen, overal zijn mensen. Sommigen komen in paren of kleine groepjes, maar de meesten staan ​​alleen tussen de tafels en weten niet zeker waar de eerste stap hen moet brengen. Eén ding valt op in deze meertalige menigte: de hoop op nieuwe professionele perspectieven. Maar er is meestal een heel duidelijke barrière tussen de mensen voor en achter de tafels: taal. De taalbarrière is ook een van de cruciale problemen in de arbeidswereld. Bijna overal is er een tekort aan geschoolde arbeidskrachten, ook al zijn er de afgelopen jaren veel migranten naar Duitsland gekomen. Het werkloosheidspercentage onder asielzoekers bedraagt ​​bijna 30 procent, en onder vluchtelingen uit Oekraïne zelfs meer dan 50 procent, zo blijkt uit gegevens van het Instituut voor Arbeidsmarkt- en Beroepsonderzoek (IAB). Maar er zijn ook successen: in juni 2023 waren er ongeveer 57.000 meer asielzoekers aan het werk dan het jaar daarvoor. Volgens een recente studie zijn de arbeidsparticipatiecijfers kort nadat vluchtelingen arriveren doorgaans erg laag, maar stijgen ze gestaag. De arbeidsparticipatie bedraagt ​​in het eerste jaar na aankomst zeven procent en na zes jaar 54 procent. In het Ludwig Erhard Huis ontmoeten 90 bedrijven ongeveer 3.000 vluchtelingen. De meeste werkgevers die de Berliner Zeitung spreekt, concentreren zich op het concept motivatie. Daniel Pall, recruiter bij Butter Lindner, zegt dat ervaring goed is, maar motivatie cruciaal is. Ook Sven Henschke van het bedrijf Lindner vertelt dat er op vrijwel alle gebieden mensen gezocht worden. Het “maakt niet uit waar mensen vandaan komen”. Carmen Block-Ottomeier van slagerij Mago vertelt dat iedereen die wil werken welkom is, ongeacht afkomst. Ze kon die dag vijftien mensen op openstaande posities plaatsen. Daniel Pall staat achter een blauwe tafel en vertelt dat kennis van het Duits op niveau B1 wordt verwacht. De rest kun je stap voor stap leren. Op de beurs ligt de focus vrijwel altijd en overal op de Duitse taalvaardigheid, met name het B1-certificaat. Dit is meestal de basisvereiste voor sollicitatiegesprekken. Claudia Charrabé, manager van Beton & Rohrbau, vertelt dat het, zeker in haar branche, erg lastig is om met mensen te werken zonder kennis van het Duits. Technische woordenschat moet worden begrepen. Tegelijkertijd is haar bedrijf al jaren wanhopig op zoek naar stagiaires. Ze zou graag meer steun van politici zien bij taalpromotie. Aswad Mako sprak binnen een half uur drie mensen op drie stands. De Irakees is op zoek naar een administratieve baan. Zijn droombaan zou tolk zijn, maar hij is ook al een half jaar werkloos. “Ik heb honderden sollicitaties geschreven, maar nooit feedback gekregen.” De beurs is een goed idee. Nu hoopt hij een baan te vinden aan een van deze tafels. Dorota Fruzynska staat tussen de menigte en bestudeert aandachtig een flyer. In 2011 kwam ze naar Berlijn. In Polen – haar geboorteland – werkte ze bij een bank. Na een vervolgopleiding officemanagement is ze al een jaar op zoek naar werk. Haar droom zou een kantoorbaan zijn. Om weer bij een bank te kunnen werken, heeft ze B2 nodig. Ook hier is de taalbarrière het grootste obstakel. “Ik spreek een goede B1, maar ik heb meer nodig voor mijn projecten.” Ze heeft een duidelijk doel en wil leren. Voordat ze naar de volgende tafel gaat, zegt ze: ‘Ik wil niet als schoonmaakster werken.’