Goretzka plaatst Duitsland tegen Engeland laatste-16 na dreigende Hongaarse schok

Nick Ames bij Voetbal Arena München Wed 23 Jun 2021 22.10 BST Aan de ene kant kan Gareth Southgate tevreden zijn, maar aan de andere kant kan hij ook reden tot grote bezorgdheid bespeuren. Duitsland zal zeker beter zijn dan dit wanneer ze het dinsdag op Wembley opnemen tegen Engeland, een resultaat dat voor het grootste deel van een chaotische avond voor hen onhaalbaar leek, en als ze dat niet zijn dan zullen die Euro 96 spoken waarschijnlijk eindelijk worden verbannen. Ze waren zes minuten verwijderd van de laatste plaats in Groep F en dit resultaat was een belediging voor een verbeten, slimme Hongaarse ploeg die dicht bij het voltooien van een schok voor de eeuwigheid kwam. Het zou Hongarije zijn geweest dat de jaren terugdraaide, zij het een paar decennia verder, in Londen als invaller Leon Goretzka niet van 16 meter laag langs Peter Gulacsi had gehamerd om gelijk te maken en hun harten te breken. Duitsland had iedereen, inclusief een half fitte Thomas Müller, in een steeds wanhopiger situatie gebracht; de gebeurtenissen in Boedapest betekenden dat ze alleen op zichzelf konden vertrouwen om een schande af te wenden en uiteindelijk bleek hun gebrek aan kwaliteit doorslaggevend. Duitsland 2-2 Hongarije: Euro 2020 - zoals het gebeurde Desalniettemin zijn hun voorstanders misschien net zo snel klaar met aftreden als ze zijn gekomen. Duitsland was zaterdag onweerstaanbaar tegen Portugal, maar hier, tegen een tegenstander die vastbesloten was om niets gratis weg te geven, moesten ze het grootste deel van de avond afleggen. Ook achterin leken ze duidelijk wankel en beide doelpunten van Hongarije, hoewel goed gemaakt, zullen de hoop doen rijzen dat de schotschuwe aanval van Engeland niet op zijn honger zal blijven zitten. De eerste kwam er nadat Duitsland goed begonnen was, Joshua Kimmich dwong een solide stop af van Gulacsi. Hongarije was nooit van plan de bus helemaal te parkeren gezien de mogelijkheden die een overwinning hen zou opleveren, en ze braken door uit hun tweede aanval van betekenis. Duitsland had het doelpunt bij de bron moeten tegenhouden, maar Toni Kroos bood geen tegenstand bij een diepe voorzet van Roland Sallai van rechts; de voorzet was perfect toen hij kwam en Adam Szalai, de logge centrumspits die een blessure twijfelgeval was, stortte zich op de bal voordat hij een opwindende kopbal langs Manuel Neuer schoof. De grotendeels in het zwart geklede supportersschare achter het doel van Neuer ging uit zijn dak. De broosheid die onder veel Duitse prestaties schuilgaat, was weer boven komen drijven. Mats Hummels, die niet onberispelijk was geweest nadat hij Szalai's loopactie had gemist, maakte het bijna goed, maar raakte de lat nadat hij een corner goed had afgemaakt. Vanaf dat moment verliep de eerste helft, gespeeld te midden van een bijbelse storm, precies zoals Hongarije het zich gewenst zou hebben. Duitsland miste hun hoofdverkeersleider Müller, die slechts fit genoeg was voor een plaats op de bank; het ontbrak hen aan aanwezigheid, impulsen en moed als gevolg daarvan en er moest iets veranderen. Uiteindelijk gebeurde dat ook, maar niet voor een trage start van de tweede helft, waarbij Müller zinvol begon aan verschillende opwarmsprints langs de zijlijn. De uitstekende Sallai trof de buitenkant van Neuer's paal met een vrije trap, maar toen, met Müller klaar voor zijn reddingsactie, leek Kai Havertz het onnodig te hebben gemaakt. Het doelpunt was een ramp voor de anders zo uitstekende Gulacsi, die zijn stoot miste uit een vrije trap van Kroos. Hummels kon een kopbal op doel koppen en Havertz knikte op twee meter afstand binnen. Müller kwam er toch nog in, en de stormwolken leken weer over de Alpen te drijven. Binnen enkele seconden kwamen ze terug met een verbazingwekkende wending. Hongarije viel aan vanaf de hervatting en Szalai gaf een slimme bal door aan de onstuimige Andras Schafer. Een ondoordachte sprint van Neuer werd afgestraft door de middenvelder, die er als eerste bij was en de bal in het lege doel kopte. Het was opnieuw een horrorshow van de Duitse achterhoede. De spelers van Hongarije stapelden zich op elkaar. Ze hielden relatief comfortabel stand, terwijl de zenuwen in de thuisploeg hoog opliepen, ook al gooide Joachim Löw ook Timo Werner en Jamal Musiala in zijn poging om alles uit de kast te halen. Leroy Sané, die Müller had vervangen in de basiself, zwoegde de hele avond maar droeg weinig bij, behalve een komische opzettelijke handsbal die een uitbraak van Hongarije stopte. Het was wanhopig, vormeloos, maar toen sloeg Goretzka, die Ilkay Gündogan verving, met gevoel toe en werden de inspanningen van de bezoekers tot nul gereduceerd. Tegen het einde voelde een buitengewone episode voor de aftrap als een eeuwigheid oud. De Uefa mag zich dan voor deze wedstrijd hebben verscholen achter slappe politieke woorden, in plaats van een tijdige steunbetuiging aan de LGBT+-gemeenschap onder ogen te zien, maar er waren genoeg regenboogvlaggen te zien onder het publiek, ook al mocht de gevel van het stadion er niet aan geloven. Toen, terwijl het Hongaarse volkslied speelde, kwam er nog één bij: een toeschouwer rende over het veld en had net genoeg tijd om het spandoek omhoog te houden voor de bezoekende spelers voordat het veiligheidspersoneel ingreep.