Morning Briefing Plus: Die nuwe land van die vryes? Die wonderbaarlike triomf van die siek EU

Handelsblatt Morning Briefing Plus: Die nuwe land van die vryes? Die wonderbaarlike triomf van die siek EU Koch, Moritz • 1 uur • 5 minute leestyd Nadat dit pas afgeskryf is as 'n saak vir herstrukturering, word Europa skielik as die laaste bastion van vryheid beskou. Brussel se voorspelbaarheid is die teenmodel vir Washington se willekeur. Geagte lesers, Welkom by ons kykie na die belangrikste onderwerpe van die week. Kom ons begin vandag met 'n gedagte wat 'n bietjie verder teruggaan. Aan die begin van Januarie het 'n opstel in die Amerikaanse tydskrif "Foreign Affairs" verskyn wat die "vreemde triomf van 'n gebroke Amerika" beskryf. Die Amerikaanse politieke wetenskaplike Michael Beckley het probeer om die "paradoks van Amerikaanse mag" te verken: Hoe kan 'n land wat diep ideologies verdeeld is en gekenmerk word deur groot politieke ontevredenheid so ekonomies suksesvol wees? 100 dae later het Amerika se vreemde triomf in 'n ontstellende ramp verander. Sedert president Donald Trump 'n wêreldwye handelsoorlog ontketen het, het die Amerikaanse ekonomie, wat eens onvernietigbaar gelyk het, steier na 'n resessie. Vandag sou ’n mens ’n nuwe opstel moes skryf – oor die wonderbaarlike triomf van ’n gehawende Europa. Nadat dit pas afgeskryf is as 'n pretpark en nywerheidsmuseum, word die EU skielik gesien as die laaste bastion van liberale waardes, en Europa tree na vore as die nuwe land van die vryes. Die taak is nou om die "paradoks van Europese mag" te verken: Hoe kan 'n staatstruktuur wat 'n dramatiese verlies aan ekonomiese mededingendheid ervaar so polities aantreklik wees? Friedrich Merz, Duitsland se toekomstige kanselier, verkondig "die uur van die Europese Unie" in die Handelsblatt. EU-kommissiepresident Ursula von der Leyen skets die Europese droom in die koerant "Zeit" - in skerp kontras met die VSA: "Ons het geen broers en geen oligarge nie." Trouens, Europa het sterkpunte wat die afgelope paar jaar uit die oog verloor is, gekenmerk deur die oorlog in die Oekraïne, die energiekrisis, migrasielaste en vrese vir deindustrialisering. ’n Goeie lewe, in vryheid en veiligheid: Selfs voor Trump se terugkeer aan bewind het die meeste Europese lande hierdie belofte aan hul burgers beter nagekom as die VSA. Europeërs leef langer en is gesonder. Noodchirurgie is nie 'n risiko van armoede in Europa nie. Metaalverklikkers is by lughawens geleë, nie voor skoolgeboue nie. Te midde van die algemene stemming van krisis is 'n nuwe entoesiasme vir Europa besig om te ontstaan. In 'n Eurobarometer-opname wat in Maart gedoen is, het 74 persent van die Europeërs gesê hul land trek voordeel uit EU-lidmaatskap. Daar was nog nooit meer nie. En ná Trump se verklaring van handelsoorlog op 2 April, die veronderstelde "Bevrydingsdag", sal die waardes waarskynlik nog verder gestyg het. Die EU staan ​​vir alles wat Trump bevraagteken – vrye handel, vreedsaamheid, respek vir die wet – en word dus onvermydelik die teenpool van die nuwe Amerika. Geen wonder dat Trump die EU as 'n "teenstander" gebrandmerk het nie. Brussel se voorspelbaarheid is die teenmodel vir Washington se willekeur. Maar net soos Amerika nie die spanning tussen politieke agteruitgang en ekonomiese dinamiek permanent kon weerstaan ​​nie, loop Europa ook die gevaar om te misluk weens sy teenstrydighede. ’n Swak ekonomie kan nie ’n sterk politieke gemeenskap ondersteun nie. Europa het innovasie en entrepreneurskap nodig, meer vryhandelsooreenkomste en minder verslagdoeningsvereistes. As die EU Amerika as die land van die vryes wil erf, moet dit begin deur die Europese ekonomie uit sy boeie te bevry. Ek wens jou 'n lekker Paasnaweek toe Vriendelike groete Moritz Koch