“kār h̄d tạw” nı rạs̄seīy – pū ti nkả lạng nả pratheṣ̄ k̄hêā s̄ū̀ ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic thī̀ k̄hādkhæln

โลก “การหดตัว” ในรัสเซีย – ปูตินกำลังนำประเทศเข้าสู่เศรษฐกิจที่ขาดแคลน โทมัส เมเยอร์ - 11 ชั่วโมงที่แล้ว กลุ่มดาวเศรษฐกิจที่อ่อนแอซึ่งมีอัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มสูงขึ้นซึ่งเป็นที่รู้จักตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970 ซึ่งพบคำว่า "stagflation" เกิดขึ้นแล้วในช่วงวิกฤตโคโรนา การสนับสนุนทางการเงินสำหรับอุปสงค์โดยรวมซึ่งได้รับเงินสนับสนุนจากการออกเงินใหม่โดยมีอุปทานจำกัดและผลักดันราคาผู้บริโภคให้สูงขึ้น สงครามยูเครนได้ทำให้แรงกระตุ้น "stagflationary" รุนแรงขึ้นอีกครั้งในยุโรป ในการเปรียบเทียบ รัสเซียมีแนวโน้มที่จะพบกับการพัฒนาที่น่าทึ่งยิ่งกว่า ซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็น "การหดตัว" ในปีพ.ศ. 2516 สงครามถือศีลและการคว่ำบาตรน้ำมันที่เกี่ยวข้องโดยกลุ่มประเทศอาหรับได้จุดชนวนให้ราคาน้ำมันพุ่งสูงขึ้น การเพิ่มขึ้นของราคาผู้บริโภคทำให้ค่าจ้างเพิ่มขึ้นซึ่งทำให้ราคาสูงขึ้น เกลียวราคา-ค่าจ้าง-ราคาในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาจะเป็นไปไม่ได้หากธนาคารกลางไม่อนุญาตให้มีการขยายปริมาณเงินจำนวนมาก ทุกวันนี้ เรายังประสบกับราคาสินค้าโภคภัณฑ์ที่พุ่งสูงขึ้น ซึ่งทำให้ราคาผู้บริโภคสูงขึ้น ค่าแรงสูงขึ้นในสหรัฐอเมริกาแล้ว และค่าจ้างมาตรฐานยุโรปจะตามมาในไม่ช้า เช่นเดียวกับในปี 1970 ผู้กำหนดนโยบายการเงินไม่สนใจการเกิดขึ้นของเงินที่แขวนอยู่ ตั้งแต่ปี 2015 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ที่ระบุในยูโรโซนได้เพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ปริมาณเงิน M3 ซึ่งธนาคารกลางยุโรป (ECB) เคยนำมาพิจารณา เพิ่มขึ้น 45% ในรัสเซียเศรษฐกิจก็เต็มไปด้วยเงิน หากความแตกต่างไม่ได้ถูกกักตุนไว้หรือ GDP ที่แท้จริงไม่เติบโตตามไปด้วย เงินส่วนเกินจะทำให้อัตราเงินเฟ้ออยู่ในระดับสูงเป็นเวลานาน แต่ในการแถลงข่าวครั้งล่าสุดของเธอ คริสติน ลาการ์ด ประธาน ECB ไม่ได้กล่าวถึงการพัฒนาของปริมาณเงิน และไม่มีใครขอ ในรัสเซียเศรษฐกิจก็เต็มไปด้วยเงินเช่นกัน GDP ที่แท้จริงแทบไม่เติบโตเลยตั้งแต่ปี 2015 ในขณะที่ GDP ที่ระบุเพิ่มขึ้น 59% เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อที่สูง เนื่องจากปริมาณเงินเพิ่มขึ้นมากถึงร้อยละ 135 เงินที่แขวนอยู่จึงสูงกว่าในเขตยูโร แม้ว่ารัฐจะค่อนข้างประหยัด แต่การเติบโตของการเรียกร้องสิทธิในประเทศอื่น ๆ และการให้สินเชื่อแก่ครัวเรือนส่วนบุคคลโดยเฉพาะอย่างยิ่งทำให้เกิดเงิน ในทางกลับกัน เงินสดหมุนเวียนและเงินฝากธนาคารของบริษัทเพื่อการลงทุนเพิ่มขึ้นอย่างมาก ผลของมาตรการคว่ำบาตรทำให้การผลิตในประเทศลดลงและไม่มีการเสนอสินค้านำเข้าจำนวนมากอีกต่อไป อุปทานที่ลดลงอย่างรุนแรงตอบสนองความต้องการที่สูงเกินจริงจากการถือครองเงินที่สูง ผลที่ได้คือมีแนวโน้มที่จะควบรวมอัตราเงินเฟ้อ อัตราเงินเฟ้อกระทบผู้อ่อนแอทางเศรษฐกิจและบ่อนทำลายความเชื่อมั่นในเงินของรัฐบาลและในที่สุดในรัฐเอง ที่เรียกร้องให้นักการเมืองดำเนินการ มีการจำกัดราคาสำหรับพลังงานในประเทศของเราและสำหรับขนมปังในประเทศยากจน สิ่งนี้ทำให้รัฐต้องเสียเงินเป็นจำนวนมาก ซึ่งธนาคารกลางพิมพ์ออกมา เพราะมันไม่มีเงินสำรองเป็นของตัวเอง และเพื่อหลีกเลี่ยงอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น มู่เล่ของอัตราเงินเฟ้อยังคงหมุนอยู่ หากสถานการณ์เลวร้ายลงจริง ๆ – และนั่นอาจเป็นกรณีในรัสเซีย – รัฐจะระงับราคาทั้งหมด ต้นทุนสำหรับการได้มาซึ่งสินค้าจะเกิดขึ้นในรูปแบบของเวลารอ ประธานาธิบดีปูตินใฝ่ฝันที่จะฟื้นฟูอาณาจักรโซเวียต จากความฝันนี้ มีเพียงการฟื้นฟูเศรษฐกิจที่ขาดแคลนของสหภาพโซเวียตเท่านั้นที่จะประสบความสำเร็จ Thomas Mayer เป็นผู้ก่อตั้งสถาบันวิจัย Flossbach von Storch Lok “kār h̄d tạw” nı rạs̄seīy – pū ti nkả lạng nả pratheṣ̄ k̄hêā s̄ū̀ ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic thī̀ k̄hādkhæln tho mạs̄ me yex r̒ - 11 chạ̀wmong thī̀ læ̂w klùm dāw ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic thī̀ x̀xnxæ sụ̀ng mī xạtrā ngeinfêx thī̀ pheìm s̄ūng k̄hụ̂n sụ̀ng pĕn thī̀ rū̂cạk tậngtæ̀ ch̀wng thṣ̄wrrs̄ʹ 1970 sụ̀ng phb khả ẁā"stagflation" keid k̄hụ̂n læ̂w nı ch̀wng wikvt khoronā kār s̄nạbs̄nun thāngkārngein s̄ảh̄rạb xups̄ngkh̒ doy rwm sụ̀ng dị̂ rạb ngein s̄nạbs̄nun cāk kār xxk ngein h̄ım̀ doy mī xupthān cảkạd læa p̄hlạk dạn rākhā p̄hū̂ brip̣hokh h̄ı̂ s̄ūng k̄hụ̂n s̄ngkhrām yūkhern dị̂ thảh̄ı̂ ræng kratûn"stagflationary" runræng k̄hụ̂n xīk khrậng nı yurop nı kār perīybtheīyb rạs̄seīy mī næwnôm thī̀ ca phb kạb kār phạtʹhnā thī̀ ǹā thụ̀ng yìng kẁā sụ̀ng xāc reīyk dị̂ ẁā pĕn"kār h̄d tạw" nı pīph.Ṣ̄. 2516 S̄ngkhrām t̄hụ̄xṣ̄īl læa kār khẁảbātr n̂ảmạn thī̀ keī̀ywk̄ĥxng doy klùm pratheṣ̄ xāh̄rạb dị̂ cud chnwn h̄ı̂ rākhā n̂ảmạn phùng s̄ūng k̄hụ̂n kār pheìm k̄hụ̂n k̄hxng rākhā p̄hū̂ brip̣hokh thảh̄ı̂ kh̀ā ĉāng pheìm k̄hụ̂n sụ̀ng thảh̄ı̂ rākhā s̄ūng k̄hụ̂n kelīyw rākhā-kh̀ā ĉāng-rākhā nı ch̀wng thṣ̄wrrs̄ʹ thī̀ p̄h̀ān mā ca pĕn pị mị̀ dị̂ h̄āk ṭhnākhār klāng mị̀ xnuỵāt h̄ı̂ mī kār k̄hyāy primāṇ ngein cảnwn māk thukwạnnī̂ reā yạng pras̄b kạb rākhā s̄inkĥā p̣hokhp̣hạṇṯh̒ thī̀ phùng s̄ūng k̄hụ̂n sụ̀ng thảh̄ı̂ rākhā p̄hū̂ brip̣hokh s̄ūng k̄hụ̂n kh̀āræng s̄ūng k̄hụ̂n nı s̄h̄rạṭ̄hxmerikā læ̂w læa kh̀ā ĉāng mātrṭ̄hān yurop ca tām mā nı mị̀ cĥā chèn deīyw kạb nı pī 1970 p̄hū̂ kảh̄nd nyobāy kārngein mị̀ s̄ncı kār keid k̄hụ̂n k̄hxng ngein thī̀ k̄hæwn xyū̀ tậngtæ̀ pī 2015 p̄hlitp̣hạṇṯh̒ mwl rwm p̣hāynı pratheṣ̄ (GDP) thī̀ rabu nı yūro son dị̂ pheìm k̄hụ̂n 20 pexr̒sĕnt̒ nı k̄hṇa thī̀ primāṇ ngein M3 sụ̀ng ṭhnākhār klāng yurop (ECB) khey nả mā phicārṇā pheìm k̄hụ̂n 45% nı rạs̄seīy ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic k̆ tĕm pị d̂wy ngein h̄āk khwām tæk t̀āng mị̀ dị̂ t̄hūk kạktun wị̂ h̄rụ̄x GDP thī̀thæ̂ cring mị̀ teibto tām pị d̂wy ngein s̄̀wn kein ca thảh̄ı̂ xạtrā ngeinfêx xyū̀ nı radạb s̄ūng pĕn welā nān tæ̀ nı kār t̄hælngk̄h̀āw khrậng l̀ās̄ud k̄hxng ṭhex kh ri s̄ti n lā kār̒d praṭhān ECB mị̀ dị̂ kl̀āw t̄hụng kār phạtʹhnā k̄hxng primāṇ ngein læa mị̀mī khır k̄hx nı rạs̄seīy ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic k̆ tĕm pị d̂wy ngein chèn kạn GDP thī̀thæ̂ cring thæb mị̀ teibto ley tậngtæ̀ pī 2015 nı k̄hṇa thī̀ GDP thī̀ rabu pheìm k̄hụ̂n 59% neụ̄̀xngcāk xạtrā ngeinfêx thī̀ s̄ūng neụ̄̀xngcāk primāṇ ngein pheìm k̄hụ̂n māk t̄hụng r̂xy la 135 ngein thī̀ k̄hæwn xyū̀ cụng s̄ūng kẁā nı k̄het yūro mæ̂ẁā rạṭ̄h ca kh̀xnk̄ĥāng prah̄yạd tæ̀ kār teibto k̄hxng kār reīyk r̂xng s̄ithṭhi nı pratheṣ̄ xụ̄̀n «læa kār h̄ı̂ s̄incheụ̄̀x kæ̀ khrạwreụ̄xn s̄̀wn bukhkhl doy c̄hephāa xỳāng yìng thảh̄ı̂ keid ngein nı thāng klạb kạn ngeins̄d h̄munweīyn læa ngein f̄āk ṭhnākhār k̄hxng bris̄ʹạth pheụ̄̀x kār lngthun pheìm k̄hụ̂n xỳāng māk p̄hl k̄hxng mātrkār khẁảbātr thảh̄ı̂ kār p̄hlit nı pratheṣ̄ ld lng læa mị̀mī kār s̄enx s̄inkĥā nả k̄hêā cảnwn māk xīk t̀x pị xupthān thī̀ ld lng xỳāng runræng txb s̄nxng khwām t̂xngkār thī̀ s̄ūng kein cring cāk kār t̄hụ̄x khrxng ngein thī̀ s̄ūng p̄hl thī̀ dị̂ khụ̄x mī næwnôm thī̀ ca khwb rwm xạtrā ngeinfêx xạtrā ngeinfêx krathb p̄hū̂ x̀xnxæ thāng ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic læa b̀xnthảlāy khwām cheụ̄̀x mạ̀n nı ngein k̄hxng rạṭ̄hbāl læa nı thī̀s̄ud nı rạṭ̄h xeng thī̀ reīyk r̂xng h̄ı̂ nạkkārmeụ̄xng dảnein kār mī kār cảkạd rākhā s̄ảh̄rạb phlạngngān nı pratheṣ̄ k̄hxng reā læa s̄ảh̄rạb k̄hnmpạng nı pratheṣ̄ yākcn s̄ìng nī̂ thảh̄ı̂ rạṭ̄h t̂xng s̄eīy ngein pĕn cảnwn māk sụ̀ng ṭhnākhār klāng phimph̒ xxk mā pherāa mạn mị̀mī ngein s̄ảrxng pĕn k̄hxng tạw xeng læa pheụ̄̀x h̄līk leī̀yng xạtrā dxkbeī̂y thī̀ s̄ūng k̄hụ̂n mū̀lè k̄hxng xạtrā ngeinfêx yạng khng h̄mun xyū̀ h̄āk s̄t̄hānkārṇ̒ lew r̂āy lng cring « – læa nạ̀n xāc pĕn krṇī nı rạs̄seīy – rạṭ̄h ca rangạb rākhā thậngh̄md t̂nthun s̄ảh̄rạb kār dị̂ mā sụ̀ng s̄inkĥā ca keid k̄hụ̂n nı rūp bæb k̄hxng welā rx praṭhānāṭhibdī pū tin f̄ı̀f̄ạn thī̀ ca fụ̄̂nfū xāṇācạkr soweīyt cāk khwām f̄ạn nī̂ mī pheīyng kār fụ̄̂nfū ṣ̄ers̄ʹṭ̄hkic thī̀ k̄hādkhæln k̄hxng s̄h̄p̣hāph soweīyt thèānận thī̀ ca pras̄b khwām s̄ảrĕc Thomas Mayer pĕn p̄hū̂ k̀xtậng s̄t̄hābạnwicạy Flossbach von Storch